Okullar kapandı, karneler alındı ve neslimizi en güzel surette devam

ettirecek geleceğin çiçekleri olan ülkemin güzel minik öğrencileri, yıl

boyunca çalışmaları’nın mukâfatı olarak rahat bir yaz tatili sürecine

girdiler.


Tatil iyidir, güzeldir fakat tatilin manası; zamanı zayi ederek, tam manasıyla gününü gün edip

eğlenmek değildir, olmamalı da!


Bu dinlenme aylarında çocuklarımızı sanata yönlendirebiliriz. Onların kendilerinde var olan

kıymetli yeteneklerini sergilemelerine zemin hazırlamalıyız ve müsaade etmeliyiz.


Yaz çalışmaları için kapımı çalıp bana müracaat eden duyarlı ebeveynler ve talebeler oluyor.

Osmanlıca, hat ve ney dersleri vermem için! Bundan son derece mutluluk duyuyorum. Çünkü
anne ve babalar öncelikle çocukları’nın bu dünyada ecdadları gibi mert, güzel ahlaklı ve kavî

olmalarını istiyorlar. Dilerim bu şuurda ebeveynlerimiz ziyadeleşir. Yukarıda gördüğünüz resim
odamdaki mürekkep, hat masası, ney ve divitlerimin bulunduğu köşedir. Evime gelip odamı ziyaret
etmek yakınlarıma, büyüklerime, öğrencilerime ve dostlarıma büyük bir heyecan veriyor. Bunu

fark ediyorum ve onların bu gibi sanatlarla ilgilenmeleri için elimden geleni yapıyorum. Meraklı

gözlerle dikkatlice izleyip dinliyorlar beni. Ve söz ile başlıyoruz, sözün bittiği yerde ney ile

devam ediyoruz : ) Sizlerle de bir nebze paylaşmak benim için büyük ayrıcalık olacak.


Hat, sözün veya ruhta cereyan eden fikir ve duyguların alfabe ve yazı vasıtaları ile

resmedilmesidir. Zihinde latîf bir halde bulunan mânânın vücudu için kesîf bir mahalle yani

kâğıt, mürekkep, harf ve kelimelere ihtiyaç vardır. Sesler sözlerin, sözler zihinde var olan, idrâk

olunan bir mânânın, his ve hayallerimizin ifadesidir. Söz ve yazı her ikisi de hayal, his ve idrâk
sahasında doğan bir mânâyı açıklar. Ancak söz dinleyenin idrâki ile sınırlı kalırken, yazı hem

dinleyenin hem de uzakta bulunan kimselerin ve gelecek nesillerin his ve akıllarına kadar uzanır.

Şüphesiz ki; medeniyetler de yazıyla devredilen bu ilim ve kültür mirasının üzerinde yükselir.


İslâm dinini kabul eden hemen hemen bütün kavimlerin dinî bir gayretle benimsediği Arap

yazısı, hicretten birkaç asır sonra İslâm Ümmeti’nin ortak değeri haline gelmiş, aslı ve

başlangıcı için doğru olan “Arap hattı” sözü zamanla “İslâm hattı” vasfını kazanmıştır.

Arap yazı sisteminde harflerin çoğu kelimenin başına, ortasına ve sonuna gelişine göre yapı

değişikliğine uğrar. Harflerin birbirleriyle bitiştiklerinde kazandıkları görünüş zenginliği, aynı

kelime veya cümlenin çeşitli kompozisyonlarda yazılabilme imkânı, hat sanatında da aranılan

sonsuzluk ve yenilik kapısını açık tutmuştur.



Hz. Peygamber (sav)’in bizzat belirttiği bazı kaideler bilinmektedir. Mesela, Hz

Muâviye (ra)’a hitaben şöyle diyor: “Ey Muâviye, divitine lika koy, kalemini eğri kes,

bâ’yı uzat, sin’i fark ettir, mim’i köreltme, Lafzatullahı güzel yaz, er-Rahmân’ı uzat,

er-Rahîm’i güzel yaz, kalemini sol kulağına koy ki, kolay hatırlayıp alasın.”


Hüsn-i hat bazı kaynaklarda “Cismânî aletlerle meydana getirilen ruhânî bir hendesedir.”

şeklinde tarif edilmiştir.


Hat sanatında harflerin anatomisi, kelimelerin, cümlelerin, istiflerin veya çok farklı

kompozisyonların esâsı, kaynağı her zaman İslâm Kültür ve Medeniyeti ve buna bağlı

olarak hayata bakış felsefesi olmuştur. Zaten bütün İslâm sanatları tevhîd akîdesi çerçevesinde
şekillenmiş ve âdetâ hepsini bir âhenk içinde telakkî etmek mümkün olmuştur. Hattatların en

büyük arzusu bir Kur’ân-ı Kerîm yazmaktır. Çünkü Kur’ân’ın lafzı gibi yazısı da
kudsî bir karaktere sahiptir.


Ve Mahmut Bedreddin YAZIR’ın Kalem Güzeli adlı şiiriyle ‘yazı

yazma’nın muhteşem bir sanat olduğunu bizlere bir kez daha ilham ediyor.

“Yazı, dilin eli, elin dilidir. Kafanın mîzânı, gönlün tercümânı, irâdenin ölçüsü, rûhun

aynasıdır. Cesette rûha benzer. Akıllara elçi, ma’rifetlere silah, ilimlere huccet, medeniyetlere

senettir. Sînesinde sırlar saklayan, çehresinde göz ve gönül sürûrutaşıyan, mesafeleri düren,

devirleri ânlara sokan, geçmişigeleceğe bağlayan sihirli bir bedîa, Rabbânî bir hârikadır.


Yazı, hâfızanın yükünü hafifletir, güzel yazı bunu dahada azaltır, gözü ve zihni erken

yorulmaktan korur, fikrin işlemesine, olgunlaşmasına yarar, sözü düzenler, ifadeyi

kuvvetlendirir,dili dizginler, düşünmeye zaman, düzeltmeye imkân verir.

Kâtibini edîb, hattatını zarîf yapar, çeşidli ihtiyaçlara

bunlara mütenâsip yeni yeni keşiflere yol açar, kişiye nîmet,fakire devlet, zengine şeref, âleme

ziynet, yoklukta celîs, gurbette enîs olur, yazana nâm verir, okuyana şân.”

‘İnsan yaşamadan anlamazmış’ diye bir söz vardır eski zamanlardan günümüze ulaşan, sıradan gözüken fakat içi tıka-basa mana incileriyle dolu olan bir sözdür bu. Niye yaşamadan anlaşılmasın ki! der insan bazen. Çünkü daha çıraklık dönemindedir o soruyu soran kişi!

Mesela beni bir kişi ve ya bir olay ve yahut bir kitab konusu incitmemişse ben yazı yazamıyorum, yazamam ki! Bir şeyleri yazmak için duyumsamak gerekir. Aynı annelerin hislerine malik olabilmek için; bebek sahibi olup o dünyalar tatlısı güzel minik bebeği kucağınıza almak gibi bir şeydir.

Bir hayvan, dünyaya tüm kabiliyetleriyle yollanır, yaradan öyle yaratır. Civcivler doğdukları anda yürürler fakat insan olan bizler, zamanla o istîdata(kabiliyet) sahip oluruz, olabiliriz. Bizim farkımız düşünebilen akıllı varlıklar olmamızdır. Dolayısıyla ilmi okuyarak, araştırarak ve uygulayarak öğrenebiliriz. Bu kaçınılmaz bir esastır.

Güzel şeyleri yaşayarak tecrübe ederek ve de demlenerek öğreneceğiz. Ya bize hoş görünmeyen hadiseler!? Elbette tuzun biberi, gündüzün gecesi varsa gülmenin ve sevinmenin de bir hüznü mutlaka olacaktır.

Bizler taştan varlıklar değiliz; çamurdanız. Darbe aldıkça kuvvet kazanırız. Hatta her isabette bir kez daha ve ardından bir kez daha doğruyu anlar onu uygulamaya koşarız. Yılmayız, çabalar en güzeline müptela olmayı tercih ederiz. Muhakkak sabrımızın tükendiğini hissettiğimiz anlar yaşarız. Ama biliriz ki; bizi bu dünyaya gönderen Allah bizi bir yerlerde daima izlemektedir, bizi gözetip kollamaktadır. Ve nitekim katlanamayacağımız zorluk ve acıları vermez bizlere o sefkatli Yaradan!. Bunu bilir harika bir muvazzaf asker gibi yolumuza devam ederiz. Bu yol zorludur, yorucudur da! Çakıl taşları, kayalar, uçurumlar, yangınlar ve dahası vardır. Vardır var olmasına da, dünya zıtlıklar diyarıdır demiştik. Bu yüzden biliriz ki; güller, denizler, deryalar, yeşillikler ve ferahlık da vardır. Önce çıraklık sonra ustalık demişler. Kim birden ustalığı bulmuş ki biz de bulabilelim. Torpille kısa yol ile usta olmuş bile olsa bir insan ne kadar başarılı olabilir, varın siz düşünün artık.


Küçükken üzülür gizli yerlerde ağlardım hep. Ulu-orta ağlamasını sevmezdim ben. Fakat üzüldüğüm şeyler sadece benim başıma gelir sanırdım. Ve biliyor musunuz büyüdüğüm de bile öyle zannediyordum. Ama sonra büyüdüm hala da büyümekteyim ve yaşadıkça üzüldüklerimin benim başıma gelmediğini, bu kainat denen koca evde yaşayan her bireyin hissettikleri olduğunu anlıyorum. Araştırıyorum, soru soruyorum, okuyorum, dinliyorum ve nitekim dolu dolu öğreniyorum. Çünkü bizim vazifemiz bu.

Bir iş yapıyoruz. Söz gelimi bir resim çiziyoruz ve ardından birileri’nin beğenisine sunup övgü bekliyoruz. Evet insanı cezb eden bir huy! Fakat kendimizi mutsuz hissetmemizde büyük rol oynadığı’nın farkında değiliz. Eğer ben bir sanat eseri icra etmişsem bunu öncelikle kendim için yapmış olmalıyım. Ben diğer insanlardan değersiz değilim ki! Aksine önce kendime saygılı olmalıyım, hürmet etmeliyim. Bırakın onların sizin hakkınızda ne söyleyeceklerini ve ne düşündüklerini. Ben buyum ve başkası olmak yada başkalarının hoşuna giden bir karakter olmayı istemiyorum. Allah beni böyle yaratmış, niye fıtratımın zıttı bir kişilik olma çabasına gireyim ki!

Sabah uyandığınızda aynadan tam göz bebeklerinizin içine bakıp, kendinize gülümseyin ve ‘seni çok ama çok seviyorum’ deyin. Bunu yapmacık yapıp geçiştirmeyin ha! : ) Samimiyetle ve içtenlikle yapın. Tatlı ufak bir muhabbet de edebilirsiniz kendinizle. Evet kendinizle hiç bu kadar yakın olmamıştınız öyle değil mi? Ama siz sizsiniz. Geçtiğimiz hafta enerji uzmanı Saadet Şen Hanımefendi’nin bir konferansına katılma fırsatım oldu. Bir bayan kitab okuyamadığı için kendisini tembel hissettiğini söyledi, ve çok mahçuptu. Saadet Hanım da kendisine şu sözleri söylemesini rica etti. ‘’Ben kitap okuyamıyorum, işlerim var, bunlar bana kendimi kötü hissettiriyor, üzülüyorum ama her şeye rağmen bana bunca güzellikleri verdiği için Allah’a çok teşekkür ediyorum ve kendimi çok seviyorum, kendimi çok seviyorum, kendimi çok seviyorum.’ Ve bayan bu küçük uygulamadan sonra gayet rahatlamış görünüyordu ve konferans sonunda sonsuz teşekkürlerini sunarak mutlu ve güler yüzle salondan ayrıldı.

Unutmayın! Siz bu kainatta yaratılmışların en mükemmelisiniz. Sizden bir tane daha yok bu dünyada olmayacak da! Siz her zaman sizsiniz ve taklit yapmayı, başkalarının istediği gibi bir insan olma oyununu bırakıp, kendinize kendiniz olmaya müsaade etmelisiniz. Yaradan sizi çok farklı cihazlarla yeteneklerle donattı. Lütfen bunları gizlemeyin. Dik durun, derin bir nefes alın ve şu anda bu satırları okurken ‘KENDİMİ ÇOK SEVİYORUM’ deyin.

Tüm güzellik ve hayrlar sizinle olsun efendim.

Nur AYDINER

Harika Gitarist Prens'e

Gece saat 01:42 Yurt dışında seminerler verebilmek için İngilizcemi daha da akıcı hale getirme çalışmalarımda her gün o dil ile ilgili ses dosyaları dinlemem gerekiyor. İngilizce filmler izliyor, bolca kitaplar okuyorum. Ve artık vücudumun sukûnet istediği bu müthiş saatlerde yine çalışmaya devam edebiliyorum. Nasıl mı? Joy Fm adlı yabancı slow müzik çalan bir radyoya denk geldim az önce. Ve gerçekten şu dakikalarda ruhumu dinlendirmekle beraber bu yazıyı yazmamda da bana oldukça yardımcı oluyor.

Lise yıllarımda 8 kişilik dil sınıfında eğitim görmekteyken resim sanatına karşı yoğun bir ilgim olduğunu bilen İngilizce öğretmenim zilin çalmasıyla yanıma gelip müjdeli haberini vermişti; ‘Nur, okul müdürüyle konuştum ve yıl sonu mezuniyet töreninde eğer istediğimiz sayıda tablo üzerinde çalışabilirsek bir resim sergisi açabileceğiz.’ demişti öğretmenim ve o zamanlar hayalim olup, bana çok uzak gibi görünen harika bir düşün gerçekleşebileceği haberi beni inanılmaz mutlu etmişti. Anladım ki; bir şeyi çok istemek (niyet) hakiki güçtür.

Hayatta birçok insanlarla tanışıyoruz. Yer ve zaman fark etmeksizin yaradan bir şekilde, bir takım vesilelerle güzel insanları değerli kişilerle buluşturuyor. Bu zamana kadar üstlenmiş olduğum vazife itibariyle çok özel insanlarla tanışma fırsatım ve de imkânım oldu.

‘Büyük dualar, ilk isteyenlerin kalplerinden çıktıklarından itibaren büyüyen ruhsal ışıklardır.’
Ve ben çok güzel yürekli insanlarla arkadaş olmak için dua ettim. Bu duayı eden tek ben değildim. Külli (umumi,büyük) bir topluluk vardı yanımda; dostlarım. Ve yaradan duamızı kabul etti bizleri tanıştırdı.

Birkaç gün önce müthiş bir insan ve bir o kadar da yetenekli dünyalar güzeli, harika bir yürekle tanıştım. Makine mühendisliği bölümünü okuyan genç bir üniversite öğrencisi. Aynı zamanda gitarist ve iyi bir kick bokscudur. Çok güzel şiirler yazabiliyor, ve benim için bir gecede futbol oynarken 15 gol atabiliyor :) Bisiklete motor takıp harikulade bir Mercedes icat edebiliyor. Yolda mercedesiyle giderken fakir bir kızın parasını cebren ve hile ile almaya çalışan gençleri pataklıyor. Tarih, kitap ve macera olan her şeye ilgi duyuyor. Ve bugünlerde biraz rahatsız fakat en kısa zamanda iyileşecek çünkü ben her zaman ona buradan o duymasa görmese bile hergün bir avuç sevgimi yollayacağım. O hissedecektir biliyorum. :)

İnsanları sevmeyi seviyorum. Küçük bir su kaplumbağam vardı bundan 4 ay önce! İsmi pıtırcıktı. Onunla hep konuşur dertleşirdim. O beni anlardı ben de hislerimle onun beni anladığını anlardım. Hatta bir gün onunla İngilizce bile konuşmuştum. Gittiğim derslere götürüyordum, ilgi odağı oluyordu.

Hayatı ve içindekileri sevebiliyorsak, sevmesini biliyorsak mutluyuz. Hepimiz çok değerli varlıklarız bunu bazen unutuyoruz ama inanıyorum ki; bizler çok güçlüyüz ve bu güç bize herşeyi sunacaktır. Sevgi, şefkat ve fedakarlık, muhteşem bir üçlü!

Dostlarımızı, yanımızda önemli hissetmelerini sağlayarak desteklemeliyiz. Sevmekten korkmayın arkadaşlar. Severseniz bir o kadar fazlasıyla sevileceksiniz. Hiç yapamıyorsanız bir yaprağı bir otu ya da ne bileyim bir taşı sevin ama lütfen sevin ve sevilin.

Nur AYDINER